Honore De Balzac Fałszywa rozkosznica


Książę Orleanu, brat Karola VI został zabity. Jednym z powodów było to, że był hulaką i to największym w całym rodzie Świętego Ludwika, (choć wielu było opilców i zbereźników). Filozofowie i kaznodzieje nie mają racji, gdy mówią o poprawie. Lepiej cieszyć się jednak niż smucić.

Książę, kochanek królowej Izabeli, on wymyślił rozstawne kochanki, by nie nudzić się w podróżach do Bordeaux. Wyczyny spisano w trakcie wygnania na dworze burgundzkim (pod tytułem 1oo nowych opowieści). Jedno z opowiadań opowiadało o de Cany pod imieniem mieszczanina.

Dworzanin księcia Orleanu Raul De Hocquetonville pochodził z Pikardii. Ożenił się z Bertą De Bourgongne - aliantką rodu burgundzkiego – bogatą, ładną, niewinną i czystą. Jej skromność działała silnie na księcia. Przestał się nawet spotykać z Niemką Izabelą – SZAŁ – musi zdobyć żonę dworzanina.

Komplementy znosiła bez gniewu i nie była zdziwiona zalotami! Ceni to godne i stałe za miłostkami nie goni, choć wie, że nie są błahe. Jeśli poskarży się mężowi on porzuci służbę! Książę traktuje, więc odmowę, jako przeszkodę, którą pokona. Jej męża umieścił na dworze królowej! Potem pod jej nieobecność wezwał ukochaną na jej dwór. Wspaniała kolacja, ona sama, książę się śmieje za jej plecami – JESTEM ZGUBIONA! Chce jednak uciec, ale słudzy zamknęli drzwi pałacowe. Uciekać już nie może postanowiła stawić się mu czoło. Mówi, że jej mąż jest jego najwierniejszym wasalem i miłuje go! Ale tak gorąco jak miłuje będzie nienawidził – ona zaś odbierze sobie życie. Śmierć jaj spadnie na niego i zapłaci życiem! Ona w sypialni królowej wybrała ostrze stalowe – ukryte przed wszystkimi – zabije się! Książę przekonuje piękność gładkimi słowami. Mówi pokrętnie o polityce małżeńskiej, o sposobach królowej Izabeli. Ona słucha, ale kocha i szanuje swego męża, że uchronił ją od sprośności dworu. Szanują się wzajemnie, a księciem będzie odtąd pogardzać. On próbuje splamić jej duszę bardziej niż ciało i za to kary nie uniknie.

On nie martwi się każe sprowadzić jej męża, hulaków i dziewki. Ją prosi tylko by użyła pachnideł królowej! Ma zaczekać w jej sypialni. Ona słucha i czeka tam pijatyka, wszyscy to kawalerowie Raul odmawia zabawy z dziewkami. Myśli o żonie. Książę mówi, że go obwinił! Raul mówi, że książę żyje wedle swej woli. Książę proponuje mu schadzkę z istną diablicą zamkniętą w komnacie królowej – doświadczy cudów miłosnych. Piją wino dzbanami Raul jest ciekaw, książę go zachęca – jesteś taki, jak my zażyj rozkoszy – to przyjaciółka królowej, nie próbuj jednak odkryć jej tożsamości, bo zginiesz. Raul nie wierzy, że w miłości mogą być wielkie różnice. Oni się śmieją! Opowiadają sprośne historie upojeni winem. Hrabia wychodzi z sąsiedniej komnaty o północy. Ona mówi księciu, że to, co się stało drogo nas wszystkich będzie kosztować! Raul porzucił służbę księcia Orleanu i służy Janowi z Burgundii, zabił siekierą królewskiego brata Hrabina umarła w ciągu roku. Dwie dusze czyste książę Orleański do nieszczęścia przywiódł. Jej obraz książę powiesił w komnacie z portretami kochanek. Syn króla nawet nie chciał, by spisano tę historię. Śmierć księcia Orleany wywołała wielką wojnę, który Ludwik XI zakończył.

Za wszystkie szaleństwa trzeba będzie kiedyś zapłacić.

by Adam Mac Swan