Antoni Czechow Zinoczka


Noc, myśliwi po polowaniu na kwaterze, rozmawiają o swoich sukcesach, psach, miłości i kobietach.

Sztabsoficer w końcu opowiada o nienawiści, którą dostrzegł w oczach kobiety. Miał wtedy 8 lat. Zinoczka, guwernantka, odpytywała go z chemii i geografii – była rozkojarzona i zaniepokojona.

Jego ojciec organizował wtedy polowanie, wszyscy szykowali się do wyjazdu. Gdy podwórko opustoszało Zinoczka zadała mu zadanie i z pomiętą kartką wyszła do sadu. Błękitna sukienka zniknęła, on poszedł kraść owoce i dociera aż nad staw. Tam jego brat Sasza (okłamał ojca by zostać). Brat całuje się i tuli guwernantkę.

ON ma tajemnicę – brat go zignorował. Zinoczka jednak wie, że matka nie będzie zadowolona. Boi się i daje się zastraszyć, nie sprawdza postępów chłopca, nie zdaje mu prac. Przychodzi nocą i z nienawiścią patrzy na śpiącego malca!. W końcu mówi mu patrząc w oczy, że nienawidzi go. On ze strachu ucieka do matki i mówi jej o wszystkim. Matka nie jest zadowolona i po cichu odprawia dziewczynę, by uniknąć skandalu. Odjeżdżając byłą guwernantka patrzy z nienawiścią w okno pokoju dziecięcego.

Teraz Zinoczka jest jego bratową – Zinajda Nikołajewna – nawet po wielu latach parzy na niego krzywo – myśliwi zasypiają wreszcie, bo pieje kogut.

by Adam Mac Swan